หลังจากเสร็จงานจากอำเถอเมืองจังหวัดเชียงราย ผมกับพี่ตี๋ตัดสินใจมุ่งหน้าไป ภูชี้ฟ้ากันเลยโดยจัดเตรียมเสบียงที่ Big C ซื้อของเตรียมรบ กันว่านั้นก็ไม่มีอะไรมากของมึนเมาทั้งนั้น 55 ขอย้อนกลับไปนิดครับ เช้าวันที่ 26 ธันวาคม 2004 ช่วงเช้าที่เชียงรายมีแผ่นดินไหวพอรู้สึกได้ แต่กไม่ได้สนใจอะไร เราเดินทางออกจากอำเภอเมืองไปเรื่อยก็ สวนกับรถนักท่องเที่ยวหลายกลุ่มเหมือนกันเขาคงกลับกันหมดแล้วแหละครับ ขับเรื่อย ๆ เลยดูแผนทีไป ไปถึงที่พักก็เกือบ 6 โมงเย็น ไม่มีใครเลยคงกลับกันหมดแล้วจริง  กางเต้น ก่อไฟ ไปเช่าที่นอน เพราะมีประสบการณืจากเขาใหญ่ว่าไอ้คำว่า หนาวเกือบตายมันรู้สึกอย่างไร พอตกค่ำ ก็มีเพื่อนนักท่องเที่ยวประมาณ 2-3 กลุ่มเขามาสมทบ ไม่เหงาแล้ว เรานั้งกินเบียร์ มันกินเหมือนน้ำเลย คงเป็นเพราะอากาศที่หนาวก็ได้ นั้งเล่นกีตาร์ เป่าขลุ่ย แหกปากร้องเพลงเพื่อให้เข้ากับอารมณ์ศิลปิน พอตกดึกก็มีพี่ซึ่งเป็นเจ้าร้านอาหารแถวนั้นเข้ามาขอร่วมวงด้วย พี่ท่านบอกว่าได้ยินเสียงขลุ่ยคราญแล้วทนไม่ไหม ต้องขอมาเกากีตาร์ดวนกันสักกะหน่อย  มันส์มากเลยจอร์ล .....พอเกือบเที่ยง นอนกันดีกว่า เพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นตอนตี 5 เพื่อไปดูทะเลหมอก คืนนั้นหนาวมากครับ...

        ตื่นตอนตี 5 โค ตะระ หนาวผมกับพี่ตี๋ เตรียมพร้อม สู้โว้ย... 1 กม.จากที่พักคือเป้าหมาย 2 เฒ่าเดินไปประมาณ 300 เมตรเริ่มหอบเพราะเป็นทางขึ้นเขา แต่ก็เก็บอาการได้เรายังไม่แก่โว้ย ....500 เมตร เริ่มมองหน้ากัน คิดในใจ..กลับดีกว่าว่ะ พักก่อนพี่...เหนื่อย..ระหว่างที่ตั้งหน้าตั้งหอบกันอยู่นั้น มีป้าอายุประมาณ 60 ปีเดินกันมา 2 คนแซงเราไปเฉยเลย ผมกับพี่ตี๋มองหน้ากัน ไป๊....เดินต่อดีกว่า..อายเขาไหม๊นี้...ทรมานมากหายใจไม่ออก หรือเราแก่แล้วว่ะ ... เราแข็งใจสักพักเราก็มาถึงจุดหมาย ไชโยยยยย ... แต่ยังมืดอยู่ครับ ผู้คนเริ่มทยอยมาถึงกัน เรารีบจับจองที่เหมาะ ๆ เพื่อชมตอนที่ดวงอาทิตย์ขึ้น รอ ประมาณชั่งโมง ..งามมากครับ ทะเลหมอก ทุกคนยอมรับเป็นเสียงเดียวกันเลยว่าสวย หายเหนื่อยครับคุ้มจริงที่ต้อง แทกเหงือก ขึ้นมา เลยถ่ายรูปมาเยอะเลย .. ตอนที่กำลังดื่มด่ำบรรยากาศอยู่นั้น ก็ได้ยินคนข้าง ๆ พูดว่าตอนนี้น้ำท่วมใหญ่ที่ภูเก็ต เราก็ไม่ใส่ใจเพราะคิดว่าน้ำท่วมภูเก็ต คงไม่นานเพราะใกล้ทะเล...หลังจากอิ่มกับบรรยกาศกับความภาคภูมิใจเล็ก ๆ ลงมากินข้าวต้มร้อน ๆ ที่พี่พ่อครัวที่แจมกันเมื่อคืนเตรียมไว้ อร่อยมาก ร้อน ๆ กินในช่วงอากาศหนาว ๆ อะไรจะมีความสุขมากไปกว่านี้ ......พอกลับมามาทราบข่าวว่าจังหวัดฝั่งอันดามัน สตูล ตรัง กระบี่ พังงา และ ภูเก็ต โดนสึนามิเข้าถล่ม...เป็นภาพที่น่าตกตะลึงมาก..มีทราบอีกว่าเพื่อน ๆเราที่ทำงานทีเดียวกันเกือบเอาชีวิตไม่รอดเหมือน ดีใจครับที่ทุกคนปลอดภัย แต่ก็ขอแสดงความเสียใจ ด้วยนะครับสำหรับผู้ที่จากไปในเหตุการณ์ ครั้งนี้.....